„Nie znajdzie ludzkość uspokojenia, dopokąd się nie zwróci z ufnością do miłosierdzia Mojego”(Dz.300).

Od Wielkiego Piątku do soboty poprzedzającej Białą Niedzielę (II. niedzielę wielkanocną), czyli Niedzielę Miłosierdzia Bożego, modliliśmy się Nowenną siostry Faustyny do Miłosierdzia Bożego (Dz. III.,s.57-65). Sam Pan Jezus powiedział siostrze Faustynie o tej Nowennie:                                                          „Pragnę abyś przez te dziewięć dni sprowadziła dusze do Zdroju Mojego Miłosierdzia, aby zaczerpnęły siły i ochłody i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia, a szczególnie w śmierci godzinie.                                                                      W każdym dniu przyprowadzisz do Mojego Serca odmienną grupę dusz i zanurzysz je w morzu Miłosierdzia Mojego, a Ja te wszystkie dusze wprowadzę w dom Ojca Mojego. Czynić to będziesz w tym życiu i w przyszłym. Nie odmówię żadnej duszy niczego, którą wprowadzisz do Źródła Miłosierdzia Mojego.                   W każdym dniu prosić będziesz Ojca Mojego przez gorzką Mękę Moją o łaski dla tych dusz.” Nowenna ta polega na codziennej modlitwie Koronką do Miłosierdzia Bożego, poprzedzonej każdego dnia innym tekstem. Są to słowa Pana Jezusa, skierowane do siostry Faustyny, pouczające ją co ma robić, na które ona odpowiada, kierując swoje słowa w modlitwie błagalnej najpierw do Jezusa Najmiłosierniejszego, a potem do Ojca Przedwiecznego.                                                         Tak więc nakazał Pan Jezus siostrze Faustynie sprowadzić kolejno: 1)ludzkość całą, a szczególnie wszystkich grzeszników, 2)dusze kapłańskie i zakonne, 3)wszystkie dusze pobożne i wierne, 4)pogan i tych, którzy Mnie jeszcze nie znają, 5)dusze (Braci odłączonych)*, 6)dusze ciche i pokorne i dusze małych dzieci, 7)dusze, które szczególnie czczą i wysławiają Miłosierdzie Moje, 8)dusze, które są w więzieniu czyśćcowym, 9)dusze oziębłe. (*”W oryginale było: ”heretyków i odszczepieńców”. Podając nowennę do użytku szerszych mas zastąpiłyśmy te wyrazy określeniami zgodnymi z duchem Soboru Watykańskiego II.” –Jest to objaśnienie sióstr ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia zamieszczone w Nowennie).

Sama Koronka do Miłosierdzia Bożego też przekazana została siostrze Faustynie przez Pana Jezusa (Dz.I.,s.196-197). Za jej odmawianie dał Pan Jezus i Bóg Ojciec obietnice:                                                                                                          „Dusze, które odmawiać będą tę koronkę, Miłosierdzie Moje ogarnie w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci” (Dz.II.,s.171).                                                      „Kiedy przy konającym odmawia się tę koronkę, uśmierza się gniew Boży, a Miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę, … dla bolesnej Męki Syna Mojego”(Dz.II.,s.205).

W tym roku przypada 80. rocznica objawienia Koronki do Miłosierdzia Bożego oraz 80. rocznica pierwszego wystawienia obrazu Jezusa Miłosiernego do publicznej czci w Ostrej Bramie w Wilnie. 8. grudnia tego roku papież ogłosi nadzwyczajny Święty Rok Miłosierdzia Bożego, a w przyszłym roku w lipcu zgromadzą się przy nim w Krakowie miliony młodzieży. Te i inne okoliczności i inicjatywy sprzyjają rozpowszechnianiu kultu Miłosierdzia Bożego, który rozwija się też spontanicznie, oddolnie.                                                                                        Jest to po myśli Bożej, w zgodzie ze słowami Jezusa do siostry Faustyny: „Pragnę, aby poznał świat cały Miłosierdzie Moje”(Dz.687). „O gdyby znali grzesznicy Miłosierdzie  Moje, nie ginęłaby ich taka wielka liczba. Mów duszom grzesznym, aby nie bały się zbliżyć do Mnie, mów o Moim wielkim Miłosierdziu”(Dz.V.,s.35)

UWIELBIENIE MIOOSIERDZIA BOŻEGO PRZEZ SIOSTRĘ FAUSTYNĘ (fragment):

 

„ O Boże Wiekuisty, w którym Miłosierdzie jest niezgłębione, a skarb litości nieprzebrany wejrzyj na nas łaskawie i pomnóż w nas Miłosierdzie Swoje, abyśmy w chwilach ciężkich nie rozpaczali ani upadali na duchu, ale z wielką ufnością poddali się woli Twojej świętej, która jest Miłością i Miłosierdziem samym.

O niepojęte i niezgłębione Miłosierdzie Boże,

Kto Ciebie godnie wysławiać i uwielbiać może,

Największy Przymiocie Boga Wszechmogącego,

Tyś słodka nadziejo dla człowieka grzesznego.

W jeden hymn złączcie się gwiazdy, ziemio i morze,

i zgodnie, wdzięcznie wyśpiewujcie niepojęte Miłosierdzie Boże(Dz.II.,s.295-297).

 

„Wszystko z Niepokalaną!”

Przewodnicząca

 
Gościmy
Naszą witrynę przegląda teraz 13 gości 
Czytania
Liczba odwiedzin
Odsłon : 1264028